.: راحیل :.

سه سال پیش...

rahil26 — Mon, 16 Feb 2009 20:47:18 GMT

...

سه سال پیش در چنین روزی...

خستم از بیان حرفای تکراری و...

"تو خود بخوان حدیث مفصل از این مجمل"

سه سال پیش در چنین روزی...

...

29 بهمن 1386

29 بهمن 1385

29 بهمن 1384

ادامه ی اینچنینی تا چه زمانی!؟

...

هلال محرم...

rahil26 — Sun, 28 Dec 2008 22:09:18 GMT

" عیان شد دگر باره با قامت خم

چو بالای زینب، هِلال محرم"

...

آخرین دست نوشته شهید احمدرضا احدی رتبه اول کنکور پزشکی سال 1364

alireza — Fri, 24 Oct 2008 20:41:29 GMT

اینها آخرین دست نوشته شهید احمدرضا احدی رتبه اول کنکور پزشکی سال 1364 است که تنها ساعتی قبل از شهادت به رشته تحریر در آمده است . البرز با انتشار این متن در روزهای هفته دفاع مقدس امیدوار است ضمن گرامی داشت یاد این عزیزان تأملی هرچند کوتاه درباره هدف ، انگیزه و چرایی حضور این مردان خدا در عرصه در ذهن همگان شکل گیرد. متن این نوشته را با هم میخوانیم:

چه کسی می تواند این معادله را حل کند؟؟

چه کسی می داند فرود یک خمپاره قلب چند نفر را می درد؟ چه کسی می داند جنگ یعنی سوختن ،یعنی آتش ،یعنی گریز به هر جا ،به هر جا که اینجا نباشد ،یعنی اضطراب که کودکم کجاست ؟ جوانم چه می کند ؟دخترم چه شد ؟

به راستی ما کجای این سوال ها و جواب ها قرار گرفته ایم ؟ کدام دختر دانشجویی که حتی حوصله ندارد عکس های جنگ را ببیند و اخبار آن را بشنود ، از قصه دختران معصوم سوسنگرد با خبر است ؟ آن مظاهر شرم و حیا را چه کسی یاد می کند که بی شرمان دامنشان را آلوده کردند و زنده زنده به رسم اجدادشان به گور سپردند.

کدام پسر دانشجویی می داند هویزه کجاست ؟ چه کسی در هویزه جنگیده ؟ کشته شده و د آنجا دفن گردیده ؟ چه کسی است که معنی این جمله را درک کند:

"نبرد تن و تانک؟!" اصلا چه کسی می داند تانک چیست ؟ چگونه سر ۱۲۰ دانشجوی مبارز و مظلوم زیر شنی های تانک له می شود ؟ آیا می توانید این مسئله را حل کنید ؟

گلوله ای از لوله دوشکا با سرعت اولیه ی خود از فاصله هزار متری شلیک می شود و در مبدا به حلقومی اصابت نموده و آن را سوارخ کرده وگذر می کند ،حالا معلوم نمایید سر کجا افتاده است ؟ کدام گریبان پاره می شود ؟ کدام کودک در انزوا وخلوت اشک می ریزد؟

وکدام کدام...؟ توانستید؟؟ اگر نمی توانید،این مسئله را با کمی دقت بیشتر حل کنید:

هواپیمایی با یک ونیم برابر سرععت صوت از ارتفاع ده متری سطح زمین ،ماشین لندکروزی که با سرعت در جاده مهران-دهلران حرکت می نماید،مورد اصابت موشک قرار می دهد،اگر از مقاومت هوا صرف نظر شود. معلوم کنید کدام تن می سوزد؟کدام سر می پرد ؟چگونه باید اجساد را از درون این آهن پاره له شده بیرون کشید ؟چگونه باید آنها را غسل داد ؟چگونه بخندیم و نگاه آن عزیزان را فراموش کنیم؟

چگونه می توانیم در شهرمان بمانیم وفقط درس بخوانیم . چگونه می توانیم در ها را به روی خود ببندیم و چون موش در انبار کلمات کهنه کتاب لانه بگیریم ؟ کدام مسئله را حل می کنی؟ برای کدام امتحان درس می خوانی؟ به چه امید نفس می کشی ؟ کیف و کلاسورت را از چه پر می کنی؟ از خیال ، از کتاب ، از لقب شامخ دکتر یا از آدامسی که هر روز مادرت در کیفت می گذارد ؟

کدام اضطراب جانت را می خورد ؟ دیر رسیدن به اتوبوس ، دیر رسیدن سر کلاس ، نمره گرفتن؟ دلت را به چه چیز بسته ای؟ به مدرک ، به ماشین ، به قبول شدن در حوزه فوق دکترا ؟"صفایی ندارد ارسطو شدن،خوشا پر کشیدن ،پرستو شدن"

آی پسرک دانشجو ، به تو چه مربوط است که خانواده ای در همسایگی تو داغدار شده است ؟ جوانی به خاک افتاده است؟

آی دخترک دانشجو ، به تو چه مربوط است که دختران سوسنگرد به اشک نشانده اند ؟ و آنان را زنده به گور کردند ؟هیچ می دانستی؟ حتما نه!...

هیچ آیا آنجا که کارون و دجله و فرات بهم گره می ورد ، به دنبال آب گشته ای تا اندکی زبان خشکیده کودکی را تر کنی و آنگاه که قطه ای نم یافتی با امید های فراوان به بالین آن کودک رفتی تا سیرابش کنی اما دیدی که کودک دیگر آب نمی خورد!! اما تو اگر قاسم نیستی ، اگرعلی اکبرنیستی ، اگر جعفر و عبدالله نیستی ، لااقل حرمله مباش ! که خدا هدیه حسین را پذیرفت و خون علی اکبر و علی اصغر را به زمین پس نداد. من نمی دانم که فردای قیامت این خون با حرمله چه خواهد کرد....

هنوز منتظر...

rahil26 — Fri, 15 Aug 2008 21:41:18 GMT

چهار فصل،

چهار روز،

چهار شب،

و ما هنوز منتظر.

چقدر از آن زمان گذشته است!

چقدر قرن می شود!

از آن زمان، بهارها گذشته و

هنوز منتظر نشسته ایم.

دو چشم خیس ما، بدون تو،

تمام لحظه های تلخ را دویده است.

درخت، زندگی

بدون میوه و بدون برگ.

چه سال ها گذشت!

ولی،

نیامدی...

« فاطمه خُرمایی»

جملاتی از دکتر شریعتی...

rahil26 — Fri, 18 Jul 2008 22:54:54 GMT

روح های بزرگ را از دو جا می توان شناخت: یکی از نیاز بیشترشان و یکی از دردهای بیشترشان.

برای دیدن برخی رنگ ها و فهمیدن بعضی حرف ها از نگریستن و اندیشیدن کاری ساخته نیست. باید از آن جا که نشسته ایم برخیزیم. قرارگاهمان را در جهان عوض کنیم.

منتظر نمان که پرنده ای بیاید و پروازت دهد. در پرنده شدن خویش بکوش.

تنها دو جا است که هر کسی خودش است؛ بستر مرگ و سلول زندان.

از من بودن خویش به در آی، مردم شو! ذره ای شو، درآمیز با ذره ها. قطره ای گم در دریا!

با همه چیز درآمیز و با هیچ چیز آمیخته مشو. در انزوا پاک ماندن، نه سخت است و نه با ارزش.

کسانی که خود هیچند، می کوشند تا در دیگران، در شلوغی غرق شوند. در آن جاست که پوچی خود را احساس نمی کنند. هرگاه تنها می مانند به وحشت می افتند، چون حتی یک نفر را احساس نمی کنند.

«دکتر شریعتی»

شب میلاد علی (ع)...

rahil26 — Tue, 15 Jul 2008 23:24:18 GMT

شورانگیز و مصفا، شب میلاد علی

آسمان غرق تماشا، شب میلاد علی

گشت سیراب ز باران صفا قلب کویر

گُل برویید ز صحرا، شب میلاد علی

عشق همراه صمیمیت و پاکی و صفا

پای بنهاد به دنیا، شب میلاد علی

کینه شد در به در و آینه ها زاده شدند

گشت احساس شکوفا، شب میلاد علی

شرف و شرم و جوانمردی و ایثار و حیا

در دل کعبه هویدا، شب میلاد علی

سبز گفتارترین مرد جهان پیدا شد

آمد این مژده ز بالا، شب میلاد علی

مرغ دل ذوق زده پنجره را باز نمود

گفت تبریک شما را، شب میلاد علی

«منیره درخشنده»

مادر سرشار از زندگی...

rahil26 — Tue, 24 Jun 2008 11:21:03 GMT

مژده ای باد صبا زهره ی زهرا آمد

فاطمه، فخر زن امروز به دنیا آمد

تو بزن مرغ سحر نعره ی مستانه ز شوق

مژده بر گُل برسان بلبل شیدا آمد

فاطمه آن که بُوَد نور دل و چشم رسول

از گلستان بقا پاک و مصفا آمد

رخ زیبای تو و قامت دلجوی تو را

حضرت دوست در این شب به تماشا آمد

تویی آن اسوه ی پاکی که برای تو همی

شیر مردی چون علی، پاک به دنیا آمد

قدمت باد مبارک که پی عرض ادب

پیک حق سوی تو از طارم اعلا آمد

مریم آن اسوه ی عصمت ز نهانخانه ی غیب

پیِ تبریک تو از باغ کلیسا آمد

تا زند بوسه به خاک قدمت «شیرین» نیز

تا سر کوی تو با عرض تمنا آمد

اعظم خندانی (شیرین)""

مادر نامت را بر آسمان نوشتم، سرشار از زندگی شد و همه ی سروها راست قامت تر به احترام ایستادند... روزت مبارک...

روی تخته سیاه جهان...

rahil26 — Tue, 17 Jun 2008 21:32:18 GMT

زنگ خورد

ناظم صبح آمد سرِ صف

توی برنامه ی صبحگاهی

رو به خورشید گفت:

باز هم

دفترِ مشق دیروز خط خورد

و کتابِ شبِ پیش را

ماه

با خودش برد

آی خورشید!

روی این آسمان

روی تخته سیاه جهان

با گچ نور بنویس:

زیر این گنبد گِرد و کور و کبود

آدمی زاد، هرگز

دانش آموز خوبی نبود

"عرفان نظرآهاری"

او فاطمه (س) است...

rahil26 — Thu, 05 Jun 2008 21:56:18 GMT

نامی ست که در ذهن همه خواهد ماند

در بین سکوت وهمهمه، خواهد ماند

ماییم که هر روز به رنگی هستیم

او فاطمه (س) است و فاطمه (س) خواهد ماند

"بیژن ارژن"

چرا !؟...

rahil26 — Sat, 24 May 2008 21:49:18 GMT

من شنیدم جویباری مویه می کرد، مانند بیوه ای که بر مصیبت مرگ فرزند خویش شیون می کند، پرسیدم: "چرا می گریی ای جویبار پاکیزه ی من؟"

و جویبار پاسخ گفت: "زیرا ناگزیرم به شهری بروم که در آن آدمی مرا خوار می شمارد، نوشیدنی های دیگر را به من ترجیح می دهد، مرا رفتگر زباله هایش می سازد، خلوصم را می آلاید و شفافیتم را تیره می سازد.

شنیدم پرندگان اندوه می خوردند، پرسیدم: "پرندگان زیبایم، چرا می گریید؟" یکی از آنها نزدیک تر پرید، بر نوک شاخه ای بلند نشست و گفت: "به زودی فرزندان آدم با جنگ افزارهای مهلک خود به این کشتزار می آیند و با ما می جنگند، گویی دشمنان خونی آنانیم. ما اکنون همدیگر را بدرود می گوییم، زیرا نمی دانیم که کدامینمان از خشم آدمی جان سالم به در می برد. هر جا می رویم مرگ در تعقیب ماست."

د راین هنگام خورشید از پشت قله ها بالا آمد و نوک شاخه ها را با تاجی از طلا زراندود کرد. این زیبایی را تماشا کردم و از خود پرسیدم:

"چرا آدمی باید آنچه را که طبیعت بنا کرده است، ویران کند؟"

"جبران خلیل جبران"